Grzegorz Kowalski DJ

Nie wierzę w jedno „idealne wesele”. Wierzę w wesele, które jest naprawdę Wasze.

Od ponad 30 lat prowadzę wesela w Polsce i Europie i wiem, że najlepsze przyjęcia nie powstają z gotowego schematu. Dlatego najpierw chcę poznać Was — Wasz styl, gości, muzykę, którą kochacie, ale również tę, której absolutnie nie chcecie usłyszeć.

Nie przychodzę z gotową playlistą i zestawem obowiązkowych atrakcji. Tworzę wieczór razem z Wami, a podczas wesela obserwuję ludzi i reaguję na to, co dzieje się na parkiecie.

Bo dobre wesele nie powinno wyglądać jak „wesele u DJ-a Kowalskiego”.

Powinno wyglądać jak Wasze wesele.

Prowadzę wesela w języku polskim i angielskim — również w formule w pełni dwujęzycznej.

Nie polega to jednak na tłumaczeniu każdego zdania z polskiego na angielski. Prowadzę wesele tak, aby obie grupy gości przez cały wieczór czuły się jego częścią — niezależnie od tego, którym językiem posługują się na co dzień.

Dotyczy to również muzyki, humoru, sposobu prowadzenia i różnic kulturowych.

Nie tłumaczę wesela. Prowadzę je tak, żeby nikt nie potrzebował tłumaczenia.

Zanim stanąłem za konsoletą, stanąłem przed mikrofonem.

Pierwsze doświadczenia zdobywałem w radiu. To tam nauczyłem się, że dobry głos i dykcja są ważne, ale jeszcze ważniejsze jest wyczucie chwili.

Jestem zawodowym konferansjerem. Prowadzę wesele, zamiast je komentować. Kiedy trzeba — przejmuję uwagę gości, nadaję wydarzeniom rytm i naturalnie prowadzę ich przez kolejne momenty wieczoru. Kiedy nie trzeba — odkładam mikrofon.

Bez krzyku. Bez nieustannego nawoływania gości. Bez robienia z wesela własnego show.

Bo dobrego prowadzącego nie poznaje się po tym, ile mówi.

Poznaje się po tym, że kiedy zabiera głos — wszyscy wiedzą, że warto go posłuchać.

Pierwsze wesele poprowadziłem w wieku 15 lat, razem z kolegą z radia. Nie wiedziałem wtedy jeszcze, że zaczyna się historia, która będzie trwała przez kolejne trzy dekady.

Od ponad 30 lat jestem związany z profesjonalną branżą eventową i weselną. Przez ten czas prowadziłem wydarzenia, pracowałem na scenie, za mikrofonem i konsoletą oraz obserwowałem, jak zmieniają się kolejne pokolenia gości.

Technologia się zmieniła. Muzyka się zmieniła. Wesela zmieniły się ogromnie.

Jedno pozostało takie samo: ludzi trzeba umieć wyczuć.

I właśnie tego nie da się nauczyć z kursu ani tutorialu.

Zazwyczaj jest to 12 godzin, jednak nie dłużej niż do godziny 4 rano.

Nie wierzę w jeden zestaw techniczny dobry na każde wesele.

Nagłośnienie i oświetlenie dobieram do miejsca, liczby gości oraz charakteru przyjęcia. Inaczej pracuje się w kameralnej przestrzeni dla kilkudziesięciu osób, inaczej w dużej sali, a jeszcze inaczej podczas wesela plenerowego.

Korzystam z profesjonalnego nagłośnienia i oświetlenia scenicznego, ale technika ma dla mnie jedno zadanie — tworzyć atmosferę, a nie dominować nad nią.

Goście nie powinni zastanawiać się, ile watów ma nagłośnienie i ile urządzeń stoi przy parkiecie.

Powinni wejść na salę, spojrzeć na parkiet i pomyśleć:

„Tu będzie dobra noc.”

Każde wesele prowadzę osobiście.

To ja jestem Waszym DJ-em i konferansjerem od początku do końca przyjęcia. Nie wysyłam zastępcy ani innego DJ-a „z zespołu”.

Przy większych realizacjach pracuję jednak z profesjonalną obsługą techniczną. W zależności od skali wydarzenia może to być technik odpowiedzialny za realizację oraz dedykowana osoba prowadząca światło.

Dzięki temu ja mogę skupić się na tym, co najważniejsze — Was, Waszych gościach i tym, co właśnie dzieje się na parkiecie.

Zawsze ja. Niezmiennie.

Rezerwując termin, rezerwujecie konkretnie mnie — nie markę, agencję ani jednego z DJ-ów dostępnych danego dnia.

Przez ponad 30 lat nauczyłem się, że za każdą datą w kalendarzu stoi coś znacznie ważniejszego niż kolejne zlecenie. Stoją ludzie, którzy przygotowują ten dzień przez wiele miesięcy i powierzają mi jego część.

Dlatego mam prostą zasadę:

termin Waszego wesela jest dla mnie świętością.

Jeżeli go dla Was rezerwuję, możecie być pewni, kto tego wieczoru stanie za konsoletą i weźmie do ręki mikrofon.

Nie mam gotowych playlist ani nagranych wcześniej setów.

Przed weselem poznaję Wasze muzyczne preferencje — utwory, które kochacie, te, które mają dla Was szczególne znaczenie, ale również muzykę, której tego wieczoru nie chcecie usłyszeć.

A później zaczyna się moja praca.

Obserwuję parkiet, reaguję na gości i dobieram kolejne utwory tak, aby muzyka prowadziła wieczór, a nie realizowała przygotowaną wcześniej listę.

Wasz gust wyznacza kierunek. Moje doświadczenie podpowiada, jak poprowadzić tam cały parkiet.

Tak. Od ponad 30 lat jestem zawodowym konferansjerem.

Prowadzenie wesela jest dla mnie równie ważne jak muzyka. Zapowiadam najważniejsze momenty, dbam o rytm przyjęcia i komunikację z gośćmi — naturalnie, z klasą i bez przejmowania roli głównego bohatera wieczoru.

Mikrofon ma pomagać prowadzić wesele, a nie zagłuszać jego atmosferę.

Nie. I myślę, że wszyscy na tym korzystamy. :)

Śpiewać lubię — najczęściej pod prysznicem, czasem zdarzy mi się również na weselu. Ale zdecydowanie pozostawiam to w kategorii amatorskiej.

Moją sceną są mikrofon konferansjera i konsoleta. Wokal zostawiam tym, którzy naprawdę potrafią śpiewać.

Nie. Jestem DJ-em i konferansjerem — nie gram na instrumentach.

Za konsoletą potrafię jednak całkiem nieźle zagrać na emocjach. :)

Pracuję na profesjonalnym sprzęcie nagłośnieniowym, DJ-skim i oświetleniowym, dobieranym do charakteru miejsca oraz skali wesela.

Nie przywiązuję jednak swojej oferty do konkretnego modelu konsolety, kolumny czy urządzenia świetlnego. Technologia się zmienia, a wraz z nią zmienia się również mój setup.

Dla mnie sprzęt jest narzędziem.

Ma świetnie brzmieć, dobrze wyglądać i pozwolić mi zrobić swoją robotę.

Tak. Oświetlenie jest integralną częścią mojej realizacji.

Dobieram je do charakteru sali, wielkości parkietu i stylistyki wesela. Nie chodzi mi o to, żeby ustawić jak najwięcej urządzeń, ale żeby światło budowało atmosferę, podkreślało najważniejsze momenty i dobrze współgrało z przestrzenią.

Przy większych realizacjach mogę przygotować rozbudowaną oprawę oświetleniową z dedykowaną osobą odpowiedzialną za światło.

Bo dobre światło nie powinno konkurować z weselem. Powinno sprawić, że wygląda ono jeszcze lepiej.

Oczywiście. I wręcz Was do tego zachęcam.

To Wy najlepiej znacie swoich gości, wiecie, przy jakiej muzyce bawicie się ze znajomymi i które utwory mają dla Was szczególne znaczenie.

Wasza lista jest dla mnie bardzo cenną wskazówką — pozwala mi lepiej poznać Wasz muzyczny świat. Nie traktuję jej jednak jak playlisty, którą trzeba odtworzyć od pierwszego do ostatniego utworu.

Wy pokazujecie mi kierunek. Ja obserwuję parkiet i prowadzę muzycznie wieczór.

Dzięki temu wesele jest naprawdę Wasze, ale muzyka nadal żyje tym, co dzieje się w danej chwili.

Oczywiście. Goście mogą proponować utwory i bardzo to lubię.

Takie propozycje są dla mnie kolejną informacją o tym, czym żyje parkiet. Jeżeli utwór pasuje do charakteru wesela, Waszych ustaleń i momentu wieczoru — chętnie po niego sięgam.

Nie oznacza to jednak koncertu życzeń. Ostatecznie to ja odpowiadam za muzyczny rytm wesela i pilnuję ustalonych z Wami granic.

A więc życzenia? Zdecydowanie tak.

Ich Troje osiem razy pod rząd? Tutaj nawet ponad 30 lat doświadczenia ma swoje granice. :)

Kwestie związane z licencją ZAiKS omawiam z Parą Młodą przed weselem.

W zależności od miejsca i charakteru przyjęcia obowiązek jej zapewnienia może być rozwiązany w różny sposób — dlatego sprawdzamy, jak wygląda to w przypadku Waszego wesela i czy odpowiednie kwestie zostały już uregulowane przez obiekt.

Jeżeli licencja będzie po Waszej stronie, podpowiem Wam, jak załatwić formalności.

Wy macie przygotowywać się do wesela. Ja mam dopilnować, żeby takie rzeczy Was nie zaskakiwały.

Tak — prowadzę animacje taneczne, ale nigdy dlatego, że „na weselu musi być jakaś zabawa”.

Dobrze poprowadzona animacja potrafi zrobić coś znacznie ciekawszego: połączyć ludzi, którzy jeszcze godzinę wcześniej siedzieli przy różnych stołach i często nawet się nie znali.

Szczególnie dobrze widać to podczas wesel międzynarodowych. Możemy mówić różnymi językami, pochodzić z różnych krajów i mieć zupełnie inne weselne tradycje — ale na parkiecie te różnice bardzo szybko przestają mieć znaczenie.

Dlatego obserwuję gości i wybieram takie momenty oraz formy animacji, które pasują właśnie do nich.

Nie robię zabaw dla samego robienia zabaw. Tworzę sytuacje, w których ludzie zaczynają bawić się razem.

Doświadczenie nauczyło mnie, że profesjonalizm najlepiej widać wtedy, kiedy wydarzy się coś, czego nikt nie planował.

Dlatego pracuję na profesjonalnym, regularnie serwisowanym sprzęcie, a konfigurację techniczną dobieram indywidualnie do miejsca i skali wydarzenia.

Dbam również o rozwiązania awaryjne dla kluczowych elementów realizacji. Bo podczas wesela nie interesuje Was, dlaczego przestał działać mikrofon, komputer czy element nagłośnienia.

I słusznie.

Technika jest moim zmartwieniem. Waszym ma być wesele.

Nie mam ulubionego gatunku muzycznego, który próbuję narzucić Waszemu weselu.

To nie mój gust ma tego wieczoru znaczenie. Liczy się Wasza muzyka, Wasi goście i to, co dzieje się na parkiecie.

Dlatego na moich weselach obok klasyków potrafi pojawić się Metallica, Guns N’ Roses, Luxtorpeda czy brytyjski punk rock. Sam wybór utworu to jednak dopiero połowa pracy.

Trzeba jeszcze wiedzieć kiedy go zagrać i z czym go połączyć, żeby parkiet tego chciał.

Bo sztuką nie jest puścić „Whiskey in the Jar”.

Sztuką jest zagrać je tak, żeby za chwilę tańczyli do niego również ciocia z wujkiem.

Disco polo? Jeśli chcecie — zagram. Jeśli nie chcecie — nie usłyszycie go przez całą noc.

Nie jestem od oceniania Waszego gustu muzycznego ani od decydowania, co „wypada” grać na weselu.

Przez ponad 30 lat widziałem parkiety pełne przy rocku, muzyce klubowej, klasykach lat 80. i 90., polskich przebojach — i oczywiście przy disco polo.

Każde wesele jest inne.

Nie istnieje muzyka obowiązkowa. Istnieje muzyka, przy której chcą bawić się właśnie Wasi goście.

Prom, samolot i stary klasztor, który bardziej przypominał scenografię z filmu o Draculi niż miejsce na wesele.

Przez ponad 30 lat trafiałem z konsoletą w miejsca, w których zdecydowanie nie spodziewałem się jej ustawiać.

I chyba właśnie to lubię w tej pracy najbardziej.

Nigdy do końca nie wiadomo, dokąd zaprowadzi mnie następne wesele.